dokončit

See also: dokončiť

Czech

Etymology

    From do- + končit.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈdokont͡ʃɪt]
    • Audio:(file)

    Verb

    dokončit pf (imperfective dokončovat)

    1. to complete, to finish

    Conjugation

    Conjugation of dokončit
    infinitive dokončit, dokončiti active adjective dokončivší


    verbal noun dokončení passive adjective dokončený
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person dokončím dokončíme — dokončeme
    2nd person dokončíš dokončíte dokonči dokončete
    3rd person dokončí dokončí — —

    The verb dokončit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate dokončil dokončili dokončen dokončeni
    masculine inanimate dokončily dokončeny
    feminine dokončila dokončena
    neuter dokončilo dokončila dokončeno dokončena
    transgressives present past
    masculine singular — dokončiv
    feminine + neuter singular — dokončivši
    plural — dokončivše

    Derived terms

    Further reading