dogorime
Romanian
Etymology
Etymology tree
Noun
dogorime f (plural dogorimi)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | dogorime | dogorimea | dogorimi | dogorimile |
| genitive-dative | dogorimi | dogorimii | dogorimi | dogorimilor |
| vocative | dogorime, dogorimeo | dogorimilor | ||
References
- dogorime in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN