dofo
See also: dɔfo
Murui Huitoto
| dofo | |
|---|---|
| Root | Classifier |
| do- | -fo |
Alternative forms
Etymology
Cognates include Minica Huitoto dofo and Nüpode Huitoto dopo.
Pronunciation
- IPA(key): [ˈdɔɸɔ]
- Hyphenation: do‧fo
Noun
dofo (collective dofonɨaɨ)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| absolutive | dofo | dofuaɨ |
| nominative | dofodɨ | dofuaɨdɨ |
| accusative | dofona | dofuaɨna |
| dative/locative | dofomo | dofuaɨmo |
| ablative | dofomona | dofuaɨmona |
| instrumental | dofodo | dofuaɨdo |
| causal | dofori | dofuaɨri |
| privative | dofonino | dofuaɨnino |
| sequential | dofonona | dofuaɨnona |
References
- Shirley Burtch (1983), “dofo”, in Diccionario Huitoto Murui (Tomo I) (Linguistica Peruana No. 20)[1] (in Spanish), Yarinacocha, Peru: Instituto Lingüístico de Verano, page 65
- Katarzyna Izabela Wojtylak (2017), A grammar of Murui (Bue): a Witotoan language of Northwest Amazonia.[2], Townsville: James Cook University press (PhD thesis), page 195