dofin

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic дофин
Arabic

Etymology

    Borrowed from Russian дофи́н (dofín), from French dauphin. Doublet of delfin.

    Noun

    dofin (definite accusative dofini, plural dofinlər)

    1. dauphin

    Declension

    Declension of dofin
    singular plural
    nominative dofindofinlər
    definite accusative dofinidofinləri
    dative dofinədofinlərə
    locative dofindədofinlərdə
    ablative dofindəndofinlərdən
    definite genitive dofinindofinlərin
    Possessive forms of dofin
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) dofinim dofinlərim
    sənin (“your”) dofinin dofinlərin
    onun (“his/her/its”) dofini dofinləri
    bizim (“our”) dofinimiz dofinlərimiz
    sizin (“your”) dofininiz dofinləriniz
    onların (“their”) dofini or dofinləri dofinləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) dofinimi dofinlərimi
    sənin (“your”) dofinini dofinlərini
    onun (“his/her/its”) dofinini dofinlərini
    bizim (“our”) dofinimizi dofinlərimizi
    sizin (“your”) dofininizi dofinlərinizi
    onların (“their”) dofinini or dofinlərini dofinlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) dofinimə dofinlərimə
    sənin (“your”) dofininə dofinlərinə
    onun (“his/her/its”) dofininə dofinlərinə
    bizim (“our”) dofinimizə dofinlərimizə
    sizin (“your”) dofininizə dofinlərinizə
    onların (“their”) dofininə or dofinlərinə dofinlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) dofinimdə dofinlərimdə
    sənin (“your”) dofinində dofinlərində
    onun (“his/her/its”) dofinində dofinlərində
    bizim (“our”) dofinimizdə dofinlərimizdə
    sizin (“your”) dofininizdə dofinlərinizdə
    onların (“their”) dofinində or dofinlərində dofinlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) dofinimdən dofinlərimdən
    sənin (“your”) dofinindən dofinlərindən
    onun (“his/her/its”) dofinindən dofinlərindən
    bizim (“our”) dofinimizdən dofinlərimizdən
    sizin (“your”) dofininizdən dofinlərinizdən
    onların (“their”) dofinindən or dofinlərindən dofinlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) dofinimin dofinlərimin
    sənin (“your”) dofininin dofinlərinin
    onun (“his/her/its”) dofininin dofinlərinin
    bizim (“our”) dofinimizin dofinlərimizin
    sizin (“your”) dofininizin dofinlərinizin
    onların (“their”) dofininin or dofinlərinin dofinlərinin

    Turkish

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish دوفین (dofin), from French dauphine.

      Noun

      dofin (definite accusative dofini, plural dofinler)

      1. female equivalent of dofen: dauphine

      Declension

      Declension of dofin
      singular plural
      nominative dofin dofinler
      definite accusative dofini dofinleri
      dative dofine dofinlere
      locative dofinde dofinlerde
      ablative dofinden dofinlerden
      genitive dofinin dofinlerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular dofinim dofinlerim
      2nd singular dofinin dofinlerin
      3rd singular dofini dofinleri
      1st plural dofinimiz dofinlerimiz
      2nd plural dofininiz dofinleriniz
      3rd plural dofinleri dofinleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular dofinimi dofinlerimi
      2nd singular dofinini dofinlerini
      3rd singular dofinini dofinlerini
      1st plural dofinimizi dofinlerimizi
      2nd plural dofininizi dofinlerinizi
      3rd plural dofinlerini dofinlerini
      dative
      singular plural
      1st singular dofinime dofinlerime
      2nd singular dofinine dofinlerine
      3rd singular dofinine dofinlerine
      1st plural dofinimize dofinlerimize
      2nd plural dofininize dofinlerinize
      3rd plural dofinlerine dofinlerine
      locative
      singular plural
      1st singular dofinimde dofinlerimde
      2nd singular dofininde dofinlerinde
      3rd singular dofininde dofinlerinde
      1st plural dofinimizde dofinlerimizde
      2nd plural dofininizde dofinlerinizde
      3rd plural dofinlerinde dofinlerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular dofinimden dofinlerimden
      2nd singular dofininden dofinlerinden
      3rd singular dofininden dofinlerinden
      1st plural dofinimizden dofinlerimizden
      2nd plural dofininizden dofinlerinizden
      3rd plural dofinlerinden dofinlerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular dofinimin dofinlerimin
      2nd singular dofininin dofinlerinin
      3rd singular dofininin dofinlerinin
      1st plural dofinimizin dofinlerimizin
      2nd plural dofininizin dofinlerinizin
      3rd plural dofinlerinin dofinlerinin
      Predicative forms
      singular plural
      1st singular dofinim dofinlerim
      2nd singular dofinsin dofinlersin
      3rd singular dofin
      dofindir
      dofinler
      dofinlerdir
      1st plural dofiniz dofinleriz
      2nd plural dofinsiniz dofinlersiniz
      3rd plural dofinler dofinlerdir

      Uzbek

      Other scripts
      Arabic (Afghan Uzbek) —
      Cyrillic дофин
      Latin —

      Etymology

      Borrowed from Russian дофи́н (dofín), from French dauphin. Doublet of delfin.

      Noun

      dofin

      1. dauphin

      Declension

      Declension of dofin
      singular plural
      nominative dofin dofinlar
      genitive dofinning dofinlarning
      dative dofinga dofinlarga
      definite accusative dofinni dofinlarni
      locative dofinda dofinlarda
      ablative dofindan dofinlardan
      similative dofindek dofinlardek
      Possessive forms of dofin
      1st person singular
      singular plural
      nominative dofinim dofinlarim
      genitive dofinimning dofinlarimning
      dative dofinimga dofinlarimga
      definite accusative dofinimni dofinlarimni
      locative dofinimda dofinlarimda
      ablative dofinimdan dofinlarimdan
      similative dofinimdek dofinlarimdek
      2nd person singular
      singular plural
      nominative dofining dofinlaring
      genitive dofiningning dofinlaringning
      dative dofiningga dofinlaringga
      definite accusative dofiningni dofinlaringni
      locative dofiningda dofinlaringda
      ablative dofiningdan dofinlaringdan
      similative dofiningdek dofinlaringdek
      3rd person singular
      singular plural
      nominative dofini dofinlari
      genitive dofinining dofinlarining
      dative dofiniga dofinlariga
      definite accusative dofinini dofinlarini
      locative dofinida dofinlarida
      ablative dofinidan dofinlaridan
      similative dofinidek dofinlaridek
      1st person plural
      singular plural
      nominative dofinimiz dofinlarimiz
      genitive dofinimizning dofinlarimizning
      dative dofinimizga dofinlarimizga
      definite accusative dofinimizni dofinlarimizni
      locative dofinimizda dofinlarimizda
      ablative dofinimizdan dofinlarimizdan
      similative dofinimizdek dofinlarimizdek
      2nd person plural
      singular plural
      nominative dofiningiz dofinlaringiz
      genitive dofiningizning dofinlaringizning
      dative dofiningizga dofinlaringizga
      definite accusative dofiningizni dofinlaringizni
      locative dofiningizda dofinlaringizda
      ablative dofiningizdan dofinlaringizdan
      similative dofiningizdek dofinlaringizdek
      3rd person plural
      singular plural
      nominative dofini dofinlari
      genitive dofinining dofinlarining
      dative dofiniga dofinlariga
      definite accusative dofinini dofinlarini
      locative dofinida dofinlarida
      ablative dofinidan dofinlaridan
      similative dofinidek dofinlaridek