dodruk

Polish

Etymology

    Deverbal from dodrukować.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈdɔ.druk/
    • Rhymes: -ɔdruk
    • Syllabification: do‧druk

    Noun

    dodruk m inan

    1. reprint (the act of printing more copies of something that has already been printed)

    Declension

    Declension of dodruk
    singular plural
    nominative dodruk dodruki
    genitive dodruku dodruków
    dative dodrukowi dodrukom
    accusative dodruk dodruki
    instrumental dodrukiem dodrukami
    locative dodruku dodrukach
    vocative dodruku dodruki
    verbs
    • dodrukować
    • dodrukowywać

    Further reading

    • “dodruk”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dodruk”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)