doctiloquus

Latin

Etymology

    From doctus + loquor.

    Pronunciation

    Adjective

    doctiloquus (feminine doctiloqua, neuter doctiloquum); first/second-declension adjective

    1. speaking learnedly

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative doctiloquus doctiloqua doctiloquum doctiloquī doctiloquae doctiloqua
    genitive doctiloquī doctiloquae doctiloquī doctiloquōrum doctiloquārum doctiloquōrum
    dative doctiloquō doctiloquae doctiloquō doctiloquīs
    accusative doctiloquum doctiloquam doctiloquum doctiloquōs doctiloquās doctiloqua
    ablative doctiloquō doctiloquā doctiloquō doctiloquīs
    vocative doctiloque doctiloqua doctiloquum doctiloquī doctiloquae doctiloqua

    References

    • “doctiloquus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “doctiloquus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.