doct

Romanian

Etymology

    Borrowed from French docte, from Latin doctus.

    Adjective

    doct m or n (feminine singular doctă, masculine plural docți, feminine/neuter plural docte)

    1. learned

    Declension

    Declension of doct
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite doct doctă docți docte
    definite doctul docta docții doctele
    genitive-
    dative
    indefinite doct docte docți docte
    definite doctului doctei docților doctelor