dobywający
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /dɔ.bɘ.vaˈjɔn.t͡sɘ/
- Rhymes: -ɔnt͡sɘ
- Syllabification: do‧by‧wa‧ją‧cy
Participle
dobywający (active adjectival)
- active adjectival participle of dobywać
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
dobywający | dobywająca | dobywające | dobywający | dobywające | |
| genitive | dobywającego | dobywającej | dobywającego | dobywających | ||
| dative | dobywającemu | dobywającej | dobywającemu | dobywającym | ||
| accusative | dobywającego | dobywający | dobywającą | dobywające | dobywających | dobywające |
| instrumental | dobywającym | dobywającą | dobywającym | dobywającymi | ||
| locative | dobywającym | dobywającej | dobywającym | dobywających | ||