dobiec

Polish

Etymology

    From do- + biec.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈdɔ.bjɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔbjɛt͡s
    • Syllabification: do‧biec

    Verb

    dobiec pf (imperfective dobiegać)

    1. (intransitive) to run to, to reach by running [with do (+ genitive) ‘to somewhere’]
    2. (intransitive, of time) to come, to arrive
    3. (intransitive, of a path) to run to, to lead to

    Conjugation

    Conjugation of dobiec pf (class Vc)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive dobiec
    future tense 1st dobiegnę dobiegniemy
    2nd dobiegniesz dobiegniecie
    3rd dobiegnie dobiegną
    impersonal dobiegnie się
    past tense 1st dobiegłem,
    -(e)m dobiegł
    dobiegłam,
    -(e)m dobiegła
    dobiegłom1,
    -(e)m dobiegło
    dobiegliśmy,
    -(e)śmy dobiegli
    dobiegłyśmy,
    -(e)śmy dobiegły
    2nd dobiegłeś,
    -(e)ś dobiegł
    dobiegłaś,
    -(e)ś dobiegła
    dobiegłoś1,
    -(e)ś dobiegło
    dobiegliście,
    -(e)ście dobiegli
    dobiegłyście,
    -(e)ście dobiegły
    3rd dobiegł dobiegła dobiegło dobiegli dobiegły
    impersonal dobiegnięto
    conditional 1st dobiegłbym,
    bym dobiegł
    dobiegłabym,
    bym dobiegła
    dobiegłobym1,
    bym dobiegło
    dobieglibyśmy,
    byśmy dobiegli
    dobiegłybyśmy,
    byśmy dobiegły
    2nd dobiegłbyś,
    byś dobiegł
    dobiegłabyś,
    byś dobiegła
    dobiegłobyś1,
    byś dobiegło
    dobieglibyście,
    byście dobiegli
    dobiegłybyście,
    byście dobiegły
    3rd dobiegłby,
    by dobiegł
    dobiegłaby,
    by dobiegła
    dobiegłoby,
    by dobiegło
    dobiegliby,
    by dobiegli
    dobiegłyby,
    by dobiegły
    impersonal dobiegnięto by
    imperative 1st niech dobiegnę dobiegnijmy
    2nd dobiegnij dobiegnijcie
    3rd niech dobiegnie niech dobiegną
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st dobiegłem był dobiegłam była dobiegłom było1 dobiegliśmy byli dobiegłyśmy były
    2nd dobiegłeś był dobiegłaś była dobiegłoś było1 dobiegliście byli dobiegłyście były
    3rd dobiegł był dobiegła była dobiegło było dobiegli byli dobiegły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym dobiegł byłabym dobiegła byłobym dobiegło1 bylibyśmy dobiegli byłybyśmy dobiegły
    2nd byłbyś dobiegł byłabyś dobiegła byłobyś dobiegło1 bylibyście dobiegli byłybyście dobiegły
    3rd byłby dobiegł byłaby dobiegła byłoby dobiegło byliby dobiegli byłyby dobiegły
    anterior adverbial participle dobiegłszy
    verbal noun dobiegnięcie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Further reading

    • “dobiec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dobiec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “dobiec”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
    • Wiesław Morawski (16.04.2019), “DOBIEC”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]