doana

Latin

Alternative forms

Etymology

From Arabic دِيوَان (dīwān, “administrative office”), from Persian دیوان (divân, “customs, divan”).

Noun

doana f (genitive doanae); first declension

  1. (Medieval Latin) A customs duty.

Declension

First-declension noun.

singular plural
nominative doana doanae
genitive doanae doanārum
dative doanae doanīs
accusative doanam doanās
ablative doanā doanīs
vocative doana doanae

Descendants

  • → Albanian: doganë
  • → Italian: dogana
  • → Old French: dohanne
    • Middle French: doana
      • French: douane
        • → Algerian Arabic: ديوانة (dīwāna)
        • → Dutch: douane
          • Afrikaans: doeane
          • → Indonesian: duane
          • → Papiamentu: doeana
        • → English: douane
    • Norman: douanne