Turkish
Pronunciation
- (etymology 1, 2 & 3): IPA(key): /diˈzim/
- (etymology 4): IPA(key): /ˈdi.zim/
- Hyphenation: di‧zim
Etymology 1
By surface analysis, diz- (“to put in order, to arrange”) + -im (“deverbal nominal”).
Noun
dizim (definite accusative dizimi, plural dizimler)
- an act of putting into order, arranging
- (grammar) syntagma (segment within a text, such as a word or a phrase that forms a syntactic unit)
- Synonym: sentagma
Declension
Declension of dizim
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
dizim
|
dizimler
|
| definite accusative
|
dizimi
|
dizimleri
|
| dative
|
dizime
|
dizimlere
|
| locative
|
dizimde
|
dizimlerde
|
| ablative
|
dizimden
|
dizimlerden
|
| genitive
|
dizimin
|
dizimlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dizimim
|
dizimlerim
|
| 2nd singular
|
dizimin
|
dizimlerin
|
| 3rd singular
|
dizimi
|
dizimleri
|
| 1st plural
|
dizimimiz
|
dizimlerimiz
|
| 2nd plural
|
diziminiz
|
dizimleriniz
|
| 3rd plural
|
dizimleri
|
dizimleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dizimimi
|
dizimlerimi
|
| 2nd singular
|
dizimini
|
dizimlerini
|
| 3rd singular
|
dizimini
|
dizimlerini
|
| 1st plural
|
dizimimizi
|
dizimlerimizi
|
| 2nd plural
|
diziminizi
|
dizimlerinizi
|
| 3rd plural
|
dizimlerini
|
dizimlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dizimime
|
dizimlerime
|
| 2nd singular
|
dizimine
|
dizimlerine
|
| 3rd singular
|
dizimine
|
dizimlerine
|
| 1st plural
|
dizimimize
|
dizimlerimize
|
| 2nd plural
|
diziminize
|
dizimlerinize
|
| 3rd plural
|
dizimlerine
|
dizimlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dizimimde
|
dizimlerimde
|
| 2nd singular
|
diziminde
|
dizimlerinde
|
| 3rd singular
|
diziminde
|
dizimlerinde
|
| 1st plural
|
dizimimizde
|
dizimlerimizde
|
| 2nd plural
|
diziminizde
|
dizimlerinizde
|
| 3rd plural
|
dizimlerinde
|
dizimlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dizimimden
|
dizimlerimden
|
| 2nd singular
|
diziminden
|
dizimlerinden
|
| 3rd singular
|
diziminden
|
dizimlerinden
|
| 1st plural
|
dizimimizden
|
dizimlerimizden
|
| 2nd plural
|
diziminizden
|
dizimlerinizden
|
| 3rd plural
|
dizimlerinden
|
dizimlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dizimimin
|
dizimlerimin
|
| 2nd singular
|
diziminin
|
dizimlerinin
|
| 3rd singular
|
diziminin
|
dizimlerinin
|
| 1st plural
|
dizimimizin
|
dizimlerimizin
|
| 2nd plural
|
diziminizin
|
dizimlerinizin
|
| 3rd plural
|
dizimlerinin
|
dizimlerinin
|
|
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
dizim
- first-person singular possessive of diz
Etymology 3
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
dizim
- first-person singular possessive of dizi
Etymology 4
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
dizim
- first-person singular predicative of diz
Further reading
- “dizim”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 1 entry