dizgin

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish دیزكین (dizgin), from Proto-Turkic *tizgin.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /dizˈɟin/
    • Hyphenation: diz‧gin

    Noun

    dizgin (definite accusative dizgini, plural dizginler)

    1. rein

    Declension

    Declension of dizgin
    singular plural
    nominative dizgin dizginler
    definite accusative dizgini dizginleri
    dative dizgine dizginlere
    locative dizginde dizginlerde
    ablative dizginden dizginlerden
    genitive dizginin dizginlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular dizginim dizginlerim
    2nd singular dizginin dizginlerin
    3rd singular dizgini dizginleri
    1st plural dizginimiz dizginlerimiz
    2nd plural dizgininiz dizginleriniz
    3rd plural dizginleri dizginleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular dizginimi dizginlerimi
    2nd singular dizginini dizginlerini
    3rd singular dizginini dizginlerini
    1st plural dizginimizi dizginlerimizi
    2nd plural dizgininizi dizginlerinizi
    3rd plural dizginlerini dizginlerini
    dative
    singular plural
    1st singular dizginime dizginlerime
    2nd singular dizginine dizginlerine
    3rd singular dizginine dizginlerine
    1st plural dizginimize dizginlerimize
    2nd plural dizgininize dizginlerinize
    3rd plural dizginlerine dizginlerine
    locative
    singular plural
    1st singular dizginimde dizginlerimde
    2nd singular dizgininde dizginlerinde
    3rd singular dizgininde dizginlerinde
    1st plural dizginimizde dizginlerimizde
    2nd plural dizgininizde dizginlerinizde
    3rd plural dizginlerinde dizginlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular dizginimden dizginlerimden
    2nd singular dizgininden dizginlerinden
    3rd singular dizgininden dizginlerinden
    1st plural dizginimizden dizginlerimizden
    2nd plural dizgininizden dizginlerinizden
    3rd plural dizginlerinden dizginlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular dizginimin dizginlerimin
    2nd singular dizgininin dizginlerinin
    3rd singular dizgininin dizginlerinin
    1st plural dizginimizin dizginlerimizin
    2nd plural dizgininizin dizginlerinizin
    3rd plural dizginlerinin dizginlerinin

    Derived terms

    • dizgin vurmak
    • dizginlemek
    • dizginleri ele almak
    • dizginleri gevşetmek
    • doludizgin

    References

    1. ^ Clauson, Gerard (1972), “tizgin”, in An Etymological Dictionary of pre-thirteenth-century Turkish, Oxford: Clarendon Press, →ISBN, →OCLC, page 574
    2. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “dizgin”, in Nişanyan Sözlük

    Further reading