divizor
Romanian
Etymology
Borrowed from French diviseur.
Noun
divizor m (plural divizori)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | divizor | divizorul | divizori | divizorii |
| genitive-dative | divizor | divizorului | divizori | divizorilor |
| vocative | divizorule | divizorilor | ||