diverbium

Latin

Alternative forms

  • dēverbium

Etymology

    From dis- + verbum + -ium.

    Noun

    dīverbium n (genitive dīverbiī or dīverbī); second declension

    1. (theater) dialogue, colloquy

    Declension

    Second-declension noun (neuter).

    singular plural
    nominative dīverbium dīverbia
    genitive dīverbiī
    dīverbī1
    dīverbiōrum
    dative dīverbiō dīverbiīs
    accusative dīverbium dīverbia
    ablative dīverbiō dīverbiīs
    vocative dīverbium dīverbia

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    Descendants

    • English: diverb
    • Italian: diverbio
    • Piedmontese: diverbi

    References

    • “diverbium”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “diverbium”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “diverbium”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.