disturbi
Catalan
Etymology
Spanish disturbio, from Italian disturbo, deverbal of disturbare.
Pronunciation
- IPA(key): (Northern, Balearic, Central, Northwestern) [disˈtur.bi]
- IPA(key): (Valencia) [disˈtuɾ.bi]
Audio (Barcelona): (file)
Noun
disturbi m (plural disturbis)
- (usually in the plural) public disturbance, riot
- Synonym: desordre
Derived terms
Related terms
Further reading
- “disturbi”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “disturbi”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “disturbi”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Italian
Noun
disturbi m
- plural of disturbo
Verb
disturbi
- inflection of disturbare:
- second-person singular present indicative
- first/second/third-person singular present subjunctive
- third-person singular imperative
Categories:
- Catalan terms borrowed from Spanish
- Catalan terms derived from Spanish
- Catalan terms derived from Italian
- Catalan terms with IPA pronunciation
- Catalan terms with audio pronunciation
- Catalan lemmas
- Catalan nouns
- Catalan countable nouns
- Catalan masculine nouns
- ca:Violence
- Italian non-lemma forms
- Italian noun forms
- Italian verb forms