distup

Aromanian

Alternative forms

  • distupu

Etymology

From a Vulgar Latin *dis-stupō, from Latin stuppa, or from dis- +‎ [a]stup. Compare Romanian destupa, destup.

Verb

distup (third-person singular distupã, participle distupatã)

  1. to uncork, open (e.g. a bottle)
  2. to unplug

Conjugation

Conjugation of distup
long infinitive distupari, distupare
gerund distupãnda
past participle distupatã
singular plural
first second third first second third
indicative present distup, distupu distupi distupã distupãm, distupãmu distupats, distupatsã, distupatsi distupã
imperfect distupam distupai distupa distupam distupats, distupatsi distupa
simple perfect distupai distupash, distupashi distupã distupãm distupat distuparã
conditional present s-distuparim s-distupari, s-distuparishi s-distupari, s-distupare s-distuparim s-distuparit s-distupari, s-distupare
subjunctive present s-distup, s-distupu s-distupi s-distupi, s-distupe s-distupãm, s-distupãmu s-distupats, s-distupatsã, s-distupatsi s-distupi, s-distupe
imperative present — distupã — — distupats, distupatsã, distupatsi —
  • distupari / distupare
  • distupat
  • astup