distrus
Esperanto
Pronunciation
- IPA(key): /ˈdistrus/
- Rhymes: -istrus
- Syllabification: dis‧trus
Verb
distrus
- conditional of distri
Romanian
Etymology
Past participle of distruge.
Adjective
distrus m or n (feminine singular distrusă, masculine plural distruși, feminine/neuter plural distruse)
Declension
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| nominative- accusative |
indefinite | distrus | distrusă | distruși | distruse | ||
| definite | distrusul | distrusa | distrușii | distrusele | |||
| genitive- dative |
indefinite | distrus | distruse | distruși | distruse | ||
| definite | distrusului | distrusei | distrușilor | distruselor | |||