distinctăciune

Romanian

Etymology

    From distinge + -ăciune.

    Noun

    distinctăciune f (plural distinctăciuni)

    1. distinction

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative distinctăciune distinctăciunea distinctăciuni distinctăciunile
    genitive-dative distinctăciuni distinctăciunii distinctăciuni distinctăciunilor
    vocative distinctăciune, distinctăciuneo distinctăciunilor