distinctăciune
Romanian
Etymology
Noun
distinctăciune f (plural distinctăciuni)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | distinctăciune | distinctăciunea | distinctăciuni | distinctăciunile |
| genitive-dative | distinctăciuni | distinctăciunii | distinctăciuni | distinctăciunilor |
| vocative | distinctăciune, distinctăciuneo | distinctăciunilor | ||