distih

Romanian

Etymology

    Borrowed from French distique.

    Noun

    distih n (plural distihuri)

    1. distich

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative distih distihul distihuri distihurile
    genitive-dative distih distihului distihuri distihurilor
    vocative distihule distihurilor