dissolubilis

Latin

Etymology

    From dissolvō (“to dissolve”) + -bilis.

    Pronunciation

    Adjective

    dissolūbilis (neuter dissolūbile, comparative dissolūbilius); third-declension two-termination adjective

    1. dissoluble, able to be dissolved

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative dissolūbilis dissolūbile dissolūbilēs dissolūbilia
    genitive dissolūbilis dissolūbilium
    dative dissolūbilī dissolūbilibus
    accusative dissolūbilem dissolūbile dissolūbilīs
    dissolūbilēs
    dissolūbilia
    ablative dissolūbilī dissolūbilibus
    vocative dissolūbilis dissolūbile dissolūbilēs dissolūbilia

    Derived terms

    References

    • “dissolubilis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “dissolubilis”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers