dispergeren
Dutch
Etymology
Borrowed from Latin dispergēre.
Pronunciation
- IPA(key): /dɪs.pɛrˈɣeː.rə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: dis‧per‧ge‧ren
- Rhymes: -eːrən
Verb
dispergeren
- (transitive) to disperse
Conjugation
| Conjugation of dispergeren (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | dispergeren | |||
| past singular | dispergeerde | |||
| past participle | gedispergeerd | |||
| infinitive | dispergeren | |||
| gerund | dispergeren n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | dispergeer | dispergeerde | ||
| 2nd person sing. (jij) | dispergeert, dispergeer2 | dispergeerde | ||
| 2nd person sing. (u) | dispergeert | dispergeerde | ||
| 2nd person sing. (gij) | dispergeert | dispergeerde | ||
| 3rd person singular | dispergeert | dispergeerde | ||
| plural | dispergeren | dispergeerden | ||
| subjunctive sing.1 | dispergere | dispergeerde | ||
| subjunctive plur.1 | dispergeren | dispergeerden | ||
| imperative sing. | dispergeer | |||
| imperative plur.1 | dispergeert | |||
| participles | dispergerend | gedispergeerd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
Derived terms
References
- van der Sijs, Nicoline, editor (2010), “dispergeren”, in Etymologiebank, Meertens Institute