dishteptu
Aromanian
Etymology 1
Probably from Latin dispectō, frequentative of dispiciō, or alternatively from a Vulgar Latin *de-excitō, from de- + excitō. Compare Romanian deștepta, deștept.
Verb
dishteptu (third-person singular dishteaptã, participle dishtiptatã)
Conjugation
| long infinitive | dishtiptari, dishtiptare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | dishtiptãnda | ||||||
| past participle | dishtiptatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | dishteptu | dishtepts(ã) | dishteaptã | dishtiptãm, dishtiptãmu | dishtiptats, dishtiptatsã, dishtiptatsi | dishteaptã |
| imperfect | dishtiptam | dishtiptai | dishtipta | dishtiptam | dishtiptats, dishtiptatsi | dishtipta | |
| simple perfect | dishtiptai | dishtiptash, dishtiptashi | dishtiptã | dishtiptãm | dishtiptat | dishtiptarã | |
| conditional | present | s-dishtiptarim | s-dishtiptari, s-dishtiptarishi | s-dishtiptari, s-dishtiptare | s-dishtiptarim | s-dishtiptarit | s-dishtiptari, s-dishtiptare |
| subjunctive | present | s-dishteptu | s-dishtepts(ã) | s-dishteapti, s-dishteapte | s-dishtiptãm, s-dishtiptãmu | s-dishtiptats, s-dishtiptatsã, s-dishtiptatsi | s-dishteapti, s-dishteapte |
| imperative | present | — | dishteaptã | — | — | dishtiptats, dishtiptatsã, dishtiptatsi | — |
Related terms
- dishtiptari / dishtiptare
- dishtiptat
- ashteptu
Etymology 2
Probably from Latin dispectus. Compare Romanian deștept.
Adjective
dishteptu