discipol

Romanian

Etymology

    Learned borrowing from Latin discipulus.

    Noun

    discipol m (plural discipoli)

    1. disciple

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative discipol discipolul discipoli discipolii
    genitive-dative discipol discipolului discipoli discipolilor
    vocative discipolule discipolilor