discessus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of discēdō.

Participle

discessus (feminine discessa, neuter discessum); first/second-declension participle

  1. departed

Declension

First/second-declension adjective.

Noun

discessus m (genitive discessūs); fourth declension

  1. going apart
  2. separation departure, marching off
    Synonyms: recessus, sēcessiō, cessiō, dēcessiō, recessiō, discessiō, ēgressus, excessiō, dīgressiō, dīgressus, excessus, dēcessus, sēcessus
    Antonyms: prōgressus, prōgressiō, prōcessus, prōcessiō, accessus, accessiō

Declension

Fourth-declension noun.

singular plural
nominative discessus discessūs
genitive discessūs discessuum
dative discessuī discessibus
accusative discessum discessūs
ablative discessū discessibus
vocative discessus discessūs

References