discaltsu

Aromanian

Etymology

From Late Latin discalceō, from Latin dis- + calceō. Compare Romanian descălța, descalț.

Verb

discaltsu (third-person singular discaltsã, participle discãltsatã)

  1. to remove the shoes
  2. (reflexive, mi-discaltsu) to remove one's shoes

Conjugation

Conjugation of discaltsu
long infinitive discãltsari, discãltsare
gerund discãltsãnda
past participle discãltsatã
singular plural
first second third first second third
indicative present discaltsu discalts, discaltsã discaltsã discãltsãm, discãltsãmu discãltsats, discãltsatsã, discãltsatsi discaltsã
imperfect discãltsam discãltsai discãltsa discãltsam discãltsats, discãltsatsi discãltsa
simple perfect discãltsai discãltsash, discãltsashi discãltsã discãltsãm discãltsat discãltsarã
conditional present s-discãltsarim s-discãltsari, s-discãltsarishi s-discãltsari, s-discãltsare s-discãltsarim s-discãltsarit s-discãltsari, s-discãltsare
subjunctive present s-discaltsu s-discalts, s-discaltsã s-discaltsi, s-discaltse s-discãltsãm, s-discãltsãmu s-discãltsats, s-discãltsatsã, s-discãltsatsi s-discaltsi, s-discaltse
imperative present — discaltsã — — discãltsats, discãltsatsã, discãltsatsi —

Antonyms

  • discãltsari / discãltsare
  • discãltsat