diribitorium

Latin

Etymology

    From diribeō (“to distribute”) + -tōrium.

    Pronunciation

    Noun

    diribitōrium n (genitive diribitōriī or diribitōrī); second declension

    1. counting centre for a soldier's pay, for votes in an election or for giving presents to the crowd
      • 121 CE, Suetonius, De vita Caesarum Vita divi Claudi 18:
        Urbis annonaeque curam sollicitissime semper egit. Cum Aemiliana pertinacius arderent, in diribitorio duabus noctibus mansit ac deficiente militum ac familiarum turba auxilio plebem per magistratus ex omnibus vicis convocavit ac positis ante se cum pecunia fiscis ad subveniendum hortatus est, repraesentans pro opera dignam cuique mercedem.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun (neuter).

    singular plural
    nominative diribitōrium diribitōria
    genitive diribitōriī
    diribitōrī1
    diribitōriōrum
    dative diribitōriō diribitōriīs
    accusative diribitōrium diribitōria
    ablative diribitōriō diribitōriīs
    vocative diribitōrium diribitōria

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    Derived terms

    References