directivus

Latin

Etymology

    From dīrigō (“to direct, guide, steer”) + -īvus (“-ive, -ing”).

    Pronunciation

    Adjective

    dīrēctīvus (feminine dīrēctīva, neuter dīrēctīvum); first/second-declension adjective

    1. (Medieval Latin) steering, guiding

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative dīrēctīvus dīrēctīva dīrēctīvum dīrēctīvī dīrēctīvae dīrēctīva
    genitive dīrēctīvī dīrēctīvae dīrēctīvī dīrēctīvōrum dīrēctīvārum dīrēctīvōrum
    dative dīrēctīvō dīrēctīvae dīrēctīvō dīrēctīvīs
    accusative dīrēctīvum dīrēctīvam dīrēctīvum dīrēctīvōs dīrēctīvās dīrēctīva
    ablative dīrēctīvō dīrēctīvā dīrēctīvō dīrēctīvīs
    vocative dīrēctīve dīrēctīva dīrēctīvum dīrēctīvī dīrēctīvae dīrēctīva

    Descendants

    • → Catalan: directiu
    • → English: directive
    • → French: directif
    • → Galician: directivo
    • → German: direktiv
    • → Italian: direttivo
    • → Spanish: directivo

    References