dindar

Azerbaijani

Etymology

    Borrowed from Persian دیندار (dindâr). By surface analysis, din + -dar.

    Pronunciation

    • IPA(key): [dinˈdɑɾ]
    • Hyphenation: din‧dar

    Adjective

    dindar (not comparable)

    1. religious (committed to the practice or adherence of religion)

    Derived terms

    Noun

    dindar (definite accusative dindarı, plural dindarlar)

    1. devotee, believer

    Declension

    Declension of dindar
    singular plural
    nominative dindardindarlar
    definite accusative dindarıdindarları
    dative dindaradindarlara
    locative dindardadindarlarda
    ablative dindardandindarlardan
    definite genitive dindarındindarların
    Possessive forms of dindar
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) dindarım dindarlarım
    sənin (“your”) dindarın dindarların
    onun (“his/her/its”) dindarı dindarları
    bizim (“our”) dindarımız dindarlarımız
    sizin (“your”) dindarınız dindarlarınız
    onların (“their”) dindarı or dindarları dindarları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) dindarımı dindarlarımı
    sənin (“your”) dindarını dindarlarını
    onun (“his/her/its”) dindarını dindarlarını
    bizim (“our”) dindarımızı dindarlarımızı
    sizin (“your”) dindarınızı dindarlarınızı
    onların (“their”) dindarını or dindarlarını dindarlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) dindarıma dindarlarıma
    sənin (“your”) dindarına dindarlarına
    onun (“his/her/its”) dindarına dindarlarına
    bizim (“our”) dindarımıza dindarlarımıza
    sizin (“your”) dindarınıza dindarlarınıza
    onların (“their”) dindarına or dindarlarına dindarlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) dindarımda dindarlarımda
    sənin (“your”) dindarında dindarlarında
    onun (“his/her/its”) dindarında dindarlarında
    bizim (“our”) dindarımızda dindarlarımızda
    sizin (“your”) dindarınızda dindarlarınızda
    onların (“their”) dindarında or dindarlarında dindarlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) dindarımdan dindarlarımdan
    sənin (“your”) dindarından dindarlarından
    onun (“his/her/its”) dindarından dindarlarından
    bizim (“our”) dindarımızdan dindarlarımızdan
    sizin (“your”) dindarınızdan dindarlarınızdan
    onların (“their”) dindarından or dindarlarından dindarlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) dindarımın dindarlarımın
    sənin (“your”) dindarının dindarlarının
    onun (“his/her/its”) dindarının dindarlarının
    bizim (“our”) dindarımızın dindarlarımızın
    sizin (“your”) dindarınızın dindarlarınızın
    onların (“their”) dindarının or dindarlarının dindarlarının

    References

    Turkish

    Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish دیندار (dindar), from Classical Persian دِینْدَار (dīndār). By surface analysis, din +‎ -dar.

    Cognate with Old Uyghur 𐽸𐽶𐽺𐾀𐽰𐽾 (dyntʾr /⁠dentar, dintar⁠/, “priest, cleric, religioner”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /dinˈdaɾ/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: din‧dar

    Adjective

    dindar

    1. religious
    2. pious

    Declension

    Predicative forms of dindar
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) dindarım dindar mıyım?
    sen (you are) dindarsın dindar mısın?
    o (he/she/it is) dindar / dindardır dindar mı?
    biz (we are) dindarız dindar mıyız?
    siz (you are) dindarsınız dindar mısınız?
    onlar (they are) dindar(lar) dindar(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) dindardım dindar mıydım?
    sen (you were) dindardın dindar mıydın?
    o (he/she/it was) dindardı dindar mıydı?
    biz (we were) dindardık dindar mıydık?
    siz (you were) dindardınız dindar mıydınız?
    onlar (they were) dindardılar dindar mıydılar?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) dindarmışım dindar mıymışım?
    sen (you were) dindarmışsın dindar mıymışsın?
    o (he/she/it was) dindarmış dindar mıymış?
    biz (we were) dindarmışız dindar mıymışız?
    siz (you were) dindarmışsınız dindar mıymışsınız?
    onlar (they were) dindarmışlar dindar mıymışlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) dindarsam dindar mıysam?
    sen (if you) dindarsan dindar mıysan?
    o (if he/she/it) dindarsa dindar mıysa?
    biz (if we) dindarsak dindar mıysak?
    siz (if you) dindarsanız dindar mıysanız?
    onlar (if they) dindarsalar dindar mıysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Synonyms

    Derived terms

    Further reading

    Zazaki

    Etymology

    From Persian دیندار (dindâr) of دین (din) +‎ ـدار (-dâr) (equivalent to din +‎ -dar).

    Pronunciation

    • IPA(key): [dindar]
    • Hyphenation: din‧dar

    Adjective

    dindar (comparative dehana dindar, superlative tewr dindar)

    1. religious
    2. pious