dinamikus

Hungarian

Etymology

Borrowed from German dynamisch, from Ancient Greek δυναμικός (dunamikós, “powerful”), from δύναμις (dúnamis, “power”).[1] With Latinate -ikus ending.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈdinɒmikuʃ]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: di‧na‧mi‧kus
  • Rhymes: -uʃ

Adjective

dinamikus (comparative dinamikusabb, superlative legdinamikusabb)

  1. dynamic
    Synonyms: energikus, mozgékony

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative dinamikus dinamikusak
accusative dinamikusat dinamikusakat
dative dinamikusnak dinamikusaknak
instrumental dinamikussal dinamikusakkal
causal-final dinamikusért dinamikusakért
translative dinamikussá dinamikusakká
terminative dinamikusig dinamikusakig
essive-formal dinamikusként dinamikusakként
essive-modal — —
inessive dinamikusban dinamikusakban
superessive dinamikuson dinamikusakon
adessive dinamikusnál dinamikusaknál
illative dinamikusba dinamikusakba
sublative dinamikusra dinamikusakra
allative dinamikushoz dinamikusakhoz
elative dinamikusból dinamikusakból
delative dinamikusról dinamikusakról
ablative dinamikustól dinamikusaktól
non-attributive
possessive – singular
dinamikusé dinamikusaké
non-attributive
possessive – plural
dinamikuséi dinamikusakéi

Derived terms

See also

  • Appendix:Hungarian words ending in -ikus

References

  1. ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN

Further reading

  • dinamikus in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.
  • dinamikus in Nóra Ittzés, editor, A magyar nyelv nagyszótára [A Comprehensive Dictionary of the Hungarian Language] (Nszt.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 2006–2031 (work in progress; published a–ez as of 2026).