didinti

Lithuanian

Etymology

From di̇̀dis +‎ -inti. Causative of didė́ti (“to become bigger”).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈdʲɪdʲɪnʲtʲɪ]
  • Rhymes: -ɪdʲɪnʲtʲɪ
  • Syllabification: di̇̀‧din‧ti

Verb

di̇̀dinti (third-person present tense di̇̀dina, third-person past tense di̇̀dino)

  1. (transitive) to enlarge, cause to increase or grow

Conjugation

Conjugation of didinti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
aš tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present di̇̀dinu di̇̀dini di̇̀dina di̇̀diname
di̇̀dinam
di̇̀dinate
di̇̀dinat
di̇̀dina
past di̇̀dinau di̇̀dinai di̇̀dino di̇̀dinome
di̇̀dinom
di̇̀dinote
di̇̀dinot
di̇̀dino
past frequentative di̇̀dindavau di̇̀dindavai di̇̀dindavo di̇̀dindavome
di̇̀dindavom
di̇̀dindavote
di̇̀dindavot
di̇̀dindavo
future di̇̀dinsiu di̇̀dinsi di̇̀dins di̇̀dinsime
di̇̀dinsim
di̇̀dinsite
di̇̀dinsit
di̇̀dins
subjunctive di̇̀dinčiau di̇̀dintum
di̇̀dintumei
di̇̀dintų di̇̀dintumėme
di̇̀dintumėm
di̇̀dintume
di̇̀dintumėte
di̇̀dintumėt
di̇̀dintų
imperative — di̇̀dink
di̇̀dinki
tedi̇̀dina
tedi̇̀dinie
di̇̀dinkime
di̇̀dinkim
di̇̀dinkite
di̇̀dinkit
tedi̇̀dina
tedi̇̀dinie
Participles of didinti
adjectival
active passive
present di̇̀dinąs
di̇̀dinantis
di̇̀dinamas
past di̇̀dinęs di̇̀dintas
past frequentative di̇̀dindavęs —
future di̇̀dinsiąs
di̇̀dinsiantis
di̇̀dinsimas
participle of necessity — di̇̀dintinas
adverbial
special (pusdalyvis) di̇̀dindamas
half-participle
(padalyviai)
present di̇̀dinant
past di̇̀dinus
past frequentative di̇̀dindavus
future di̇̀dinsiant
manner of action (būdinys) di̇̀dinte
di̇̀dintinai

Further reading

  • “didinti”, in Lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of the Lithuanian language], lkz.lt, 1941–2026
  • “didinti”, in Dabartinės lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of contemporary Lithuanian], ekalba.lt, 1954–2026