dicheomă

Romanian

Etymology

    Borrowed from Greek δικαίωμα (dikaíoma).

    Noun

    dicheomă f (plural dicheome)

    1. (law, obsolete) right, entitlement

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative dicheomă dicheoma dicheome dicheomele
    genitive-dative dicheome dicheomei dicheome dicheomelor
    vocative dicheomă, dicheomo dicheomelor

    References

    • dicheomă in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN