dicephalus

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek δικέφαλος (diképhalos), from δι- (di-, “two”) + κεφαλή (kephalḗ, “head”) + -ος (-os, suffix forming compound adjectives).

    Pronunciation

    Adjective

    dicephalus (feminine dicephala, neuter dicephalum); first/second-declension adjective

    1. (New Latin) dicephalous, two-headed
      • 1830, De Ianis inversis, page 18:
        Hoc nomine significem monstrorum seriem monocorporeo-dicephalorum, quae Janis quidem haud dissimilia alio tamen modo composita a veris distinguantur necesse est.
        (please add an English translation of this quotation)
      • 1866, De dicephalo dibrachio, page 17:
        Restat nobis in hac parte altera appendicem annectere, in qua nonnulla de sex illorum ab aliis auctoribus dicephalorum descriptorum formatione externa comparationis causa referemus.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    Coordinate terms

    Descendants

    • → Catalan: dicèfal
    • ⇒ English: dicephalous, dicephalic
    • → French: dicéphale
    • → Italian: dicefalo
    • → Portuguese: dicéfalo
    • → Spanish: dicéfalo