dhec

Tarifit

Root
d-h-c
1 term

Etymology

    Borrowed from Moroccan Arabic دهش (dhaš), from Arabic دَهِشَ (dahiša).

    Pronunciation

    • (Nador) IPA(key): [ðɦəʃ]
    • Syllabification: dhec
    • Rhymes: -əʃ

    Verb

    dhec (verbal noun adhac or ddehcet, Tifinagh spelling ⴷⵀⴻⵛ) (intransitive, stative)

    1. to be amazed, to be astonished
    2. to be stunned, to be dumbfounded
    3. to marvel, to be impressed

    Conjugation

    Conjugation of dhec
    aorist perfective negative perfective imperfective negative imperfective
    participle idehcen idehcen yedhicen idehhcen idehhcen
    singular plural
    1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
    aorist m dehceɣ tdehced yedhec nedhec tdehcem dehcen
    f tedhec tdehcent dehcent
    perfective m dehceɣ tdehced yedhec nedhec tdehcem dehcen
    f tedhec tdehcent dehcent
    negative perfective m dhiceɣ tedhiced yedhic nedhic tedhicem dhicen
    f tedhic tedhicent dhicent
    imperfective m dehhceɣ tdehhced idehhec ndehhec tdehhcem dehhcen
    f tdehhec tdehhcent dehhcent
    negative imperfective m dehhceɣ tdehhced idehhec ndehhec tdehhcem dehhcen
    f tdehhec tdehhcent dehhcent
    aorist imperative m dhec dehcem, dehcet
    f dehcent
    imperfective imperative m dehhec dehhcem, dehhcet
    f dehhcent
    injunctive m ndehcet
    f ndehcent

    References

    • Serhoual (2002)
    • Abarrou (2024)