dewolucja
See also: dewolucją
Polish
Etymology
Borrowed from German Devolution.[1][2] First attested in 1811.[3] Compare Silesian dewolucyjŏ.
Pronunciation
- IPA(key): /dɛ.vɔˈlu.t͡sja/
- Rhymes: -ut͡sja
- Syllabification: de‧wo‧lu‧cja
Noun
dewolucja f (related adjective dewolucyjny or dewolutywny)
- (law) devolution (the transference of a right to a successor, or of a power from one body to another)
- teoria dewolucji ― theory of devolution
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | dewolucja | dewolucje |
| genitive | dewolucji | dewolucji, dewolucyj1 |
| dative | dewolucji | dewolucjom |
| accusative | dewolucję | dewolucje |
| instrumental | dewolucją | dewolucjami |
| locative | dewolucji | dewolucjach |
| vocative | dewolucjo | dewolucje |
1Archaic.
References
- ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “dewolucja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
- ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “dewolucja”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language][1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
- ^ Ignacy Franciszek Stawiarski (1811), Inwentarz kodeksu cywilnego francuskiego czyli Kodeksu Napoleona (in Polish), page 74
Further reading
- “dewolucja”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “dewolucja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 451
- dewolucja in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego