dewiant

Polish

Etymology

    Borrowed from French déviant.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈdɛ.vjant/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛvjant
    • Syllabification: de‧wiant

    Noun

    dewiant m pers (female equivalent dewiantka)

    1. deviant, pervert
      Synonym: zboczeniec

    Declension

    Declension of dewiant
    singular plural
    nominative dewiant dewianci, dewianty1
    genitive dewianta dewiantów
    dative dewiantowi dewiantom
    accusative dewianta dewiantów
    instrumental dewiantem dewiantami
    locative dewiancie dewiantach
    vocative dewiancie dewianci

    1Deprecative.

    adjective

    Further reading

    • “dewiant”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dewiant”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)