determinaturus

Latin

Etymology

Future active participle of dēterminō.

Participle

dēterminātūrus (feminine dēterminātūra, neuter dēterminātūrum); first/second-declension participle

  1. about to delimit, confine, define, designate

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative dēterminātūrus dēterminātūra dēterminātūrum dēterminātūrī dēterminātūrae dēterminātūra
genitive dēterminātūrī dēterminātūrae dēterminātūrī dēterminātūrōrum dēterminātūrārum dēterminātūrōrum
dative dēterminātūrō dēterminātūrae dēterminātūrō dēterminātūrīs
accusative dēterminātūrum dēterminātūram dēterminātūrum dēterminātūrōs dēterminātūrās dēterminātūra
ablative dēterminātūrō dēterminātūrā dēterminātūrō dēterminātūrīs
vocative dēterminātūre dēterminātūra dēterminātūrum dēterminātūrī dēterminātūrae dēterminātūra
Categories:
  • Latin non-lemma forms
  • Latin participles
  • Latin future active participles
  • Latin first and second declension participles
Hidden categories:
  • Pages with entries
  • Pages with 1 entry
This page is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.