desygnat

Polish

Etymology

    Borrowed from German Designat, from Latin dēsignātus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɛˈsɘɡ.nat/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘɡnat
    • Syllabification: de‧syg‧nat

    Noun

    desygnat m inan

    1. (semantics) referent (that which a term denotes)

    Declension

    Declension of desygnat
    singular plural
    nominative desygnat desygnaty
    genitive desygnatu desygnatów
    dative desygnatowi desygnatom
    accusative desygnat desygnaty
    instrumental desygnatem desygnatami
    locative desygnacie desygnatach
    vocative desygnacie desygnaty

    Further reading

    • “desygnat”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “desygnat”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)