despicatio

Latin

Etymology

    From dēspicor + -tiō.

    Pronunciation

    Noun

    dēspicātiō f (genitive dēspicātiōnis); third declension

    1. contempt

    Declension

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative dēspicātiō dēspicātiōnēs
    genitive dēspicātiōnis dēspicātiōnum
    dative dēspicātiōnī dēspicātiōnibus
    accusative dēspicātiōnem dēspicātiōnēs
    ablative dēspicātiōne dēspicātiōnibus
    vocative dēspicātiō dēspicātiōnēs

    References

    • “despicatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • despicatio in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 1, Hahnsche Buchhandlung
    • “despicatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press