depravare

See also: depravaré

Italian

Etymology

From Latin dēprāvāre.

Pronunciation

  • IPA(key): /de.praˈva.re/
  • Rhymes: -are
  • Hyphenation: de‧pra‧và‧re

Verb

depravàre (first-person singular present depràvo, first-person singular past historic depravài, past participle depravàto, auxiliary avére)

  1. (transitive) to corrupt, pervert, deprave

Conjugation

Further reading

  • “depravare”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

Anagrams

Latin

Verb

dēprāvāre

  1. inflection of dēprāvō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Romanian

Etymology

    From deprava + -re.

    Noun

    depravare f (plural depravări)

    1. depravity

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative depravare depravarea depravări depravările
    genitive-dative depravări depravării depravări depravărilor
    vocative depravare, depravareo depravărilor

    Spanish

    Verb

    depravare

    1. first/third-person singular future subjunctive of depravar