denuntiaturus

Latin

Etymology

Future active participle of dēnuntiō.

Participle

dēnūntiātūrus (feminine dēnūntiātūra, neuter dēnūntiātūrum); first/second-declension participle

  1. about to announce, declare

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative dēnūntiātūrus dēnūntiātūra dēnūntiātūrum dēnūntiātūrī dēnūntiātūrae dēnūntiātūra
genitive dēnūntiātūrī dēnūntiātūrae dēnūntiātūrī dēnūntiātūrōrum dēnūntiātūrārum dēnūntiātūrōrum
dative dēnūntiātūrō dēnūntiātūrae dēnūntiātūrō dēnūntiātūrīs
accusative dēnūntiātūrum dēnūntiātūram dēnūntiātūrum dēnūntiātūrōs dēnūntiātūrās dēnūntiātūra
ablative dēnūntiātūrō dēnūntiātūrā dēnūntiātūrō dēnūntiātūrīs
vocative dēnūntiātūre dēnūntiātūra dēnūntiātūrum dēnūntiātūrī dēnūntiātūrae dēnūntiātūra
Categories:
  • Latin non-lemma forms
  • Latin participles
  • Latin future active participles
  • Latin first and second declension participles
Hidden categories:
  • Pages with entries
  • Pages with 1 entry
This page is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.