demaror

Romanian

Etymology

    Borrowed from French démarreur.

    Noun

    demaror n (plural demaroare)

    1. starter

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative demaror demarorul demaroare demaroarele
    genitive-dative demaror demarorului demaroare demaroarelor
    vocative demarorule demaroarelor