demanten

German

Etymology

    Demant (“diamond”) +‎ -en

    Pronunciation

    • IPA(key): /deˈmantn̩/
    • Audio (Germany (Berlin)):(file)

    Adjective

    demanten (no predicative form, strong nominative masculine singular demantener or demantner, not comparable)

    1. (poetic) diamond (made of, or covered with diamonds)
      Synonym: diamanten

    Declension

    Positive forms of demanten (uncomparable, no predicate)
    number & gender singular plural
    masculine feminine neuter
    predicative — — — —
    strong declension
    (without article)
    nominative demantener
    demantner
    demantene
    demantne
    demantenes
    demantnes
    demantene
    demantne
    genitive demantenen
    demantnen
    demantener
    demantner
    demantenen
    demantnen
    demantener
    demantner
    dative demantenem
    demantnem
    demantener
    demantner
    demantenem
    demantnem
    demantenen
    demantnen
    accusative demantenen
    demantnen
    demantene
    demantne
    demantenes
    demantnes
    demantene
    demantne
    weak declension
    (with definite article)
    nominative der demantene
    der demantne
    die demantene
    die demantne
    das demantene
    das demantne
    die demantenen
    die demantnen
    genitive des demantenen
    des demantnen
    der demantenen
    der demantnen
    des demantenen
    des demantnen
    der demantenen
    der demantnen
    dative dem demantenen
    dem demantnen
    der demantenen
    der demantnen
    dem demantenen
    dem demantnen
    den demantenen
    den demantnen
    accusative den demantenen
    den demantnen
    die demantene
    die demantne
    das demantene
    das demantne
    die demantenen
    die demantnen
    mixed declension
    (with indefinite article)
    nominative ein demantener
    ein demantner
    eine demantene
    eine demantne
    ein demantenes
    ein demantnes
    (keine) demantenen
    (keine) demantnen
    genitive eines demantenen
    eines demantnen
    einer demantenen
    einer demantnen
    eines demantenen
    eines demantnen
    (keiner) demantenen
    (keiner) demantnen
    dative einem demantenen
    einem demantnen
    einer demantenen
    einer demantnen
    einem demantenen
    einem demantnen
    (keinen) demantenen
    (keinen) demantnen
    accusative einen demantenen
    einen demantnen
    eine demantene
    eine demantne
    ein demantenes
    ein demantnes
    (keine) demantenen
    (keine) demantnen