delirium

See also: Delirium and delírium

English

Etymology

    Borrowed from Latin dēlīrium (“derangement, madness”).

    Pronunciation

    • enPR: dĭlĭʹrēəm
    • (Received Pronunciation) IPA(key): /dɪˈlɪ.ɹi.əm/
    • Audio (Southern England):(file)
    • (General American) IPA(key): /dɪˈlɪɹ.i.əm/
    • Rhymes: -ɪəɹiəm

    Noun

    delirium (countable and uncountable, plural deliriums or deliria)

    1. (medicine) A temporary mental state with a sudden onset, usually reversible, including symptoms of confusion, inability to concentrate, disorientation, anxiety, and sometimes hallucinations. Causes can include dehydration, drug intoxication, and severe infection.
      • 1824, Geoffrey Crayon [pseudonym; Washington Irving], Tales of a Traveller, (please specify |part=1 to 4), Philadelphia, Pa.: H[enry] C[harles] Carey & I[saac] Lea, […], →OCLC:
        The popular delirium [of the French Revolution] at first caught his enthusiastic mind.
      • 1826, [Mary Shelley], The Last Man. […], volume (please specify |volume=I to III), London: Henry Colburn, […], →OCLC:
        Better to decay in absolute delirium, than to be the victim of the methodical unreason of ill-bestowed love.
      • 1837, L[etitia] E[lizabeth] L[andon], “Return to Courtenaye Hall”, in Ethel Churchill: Or, The Two Brides. […], volume III, London: Henry Colburn, […], →OCLC, page 149:
        The evening wore away, and the long grass was silvery with dew; the consequence was what might have been expected,—next day, he was laid up with a violent cold; and the fever soon ran so high, that delirium came on; and before three days were past, his life hung upon a thread.
      • 1879, John Morley, Burke:
        the delirium of the preceding session (of Parliament)
    2. Wild, frenzied excitement or ecstasy.

    Derived terms

    Translations

    References

    Danish

    Etymology

    From Latin dēlīrium.

    Noun

    delirium n (singular definite deliriet, plural indefinite delirier)

    1. delirium

    Declension

    Declension of delirium
    neuter
    gender
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative delirium deliriet delirier delirierne
    genitive deliriums deliriets deliriers deliriernes

    Further reading

    Dutch

    Etymology

    Borrowed from Latin dēlīrium.

    Pronunciation

    • IPA(key): /deːˈliː.ri.ʏm/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: de‧li‧ri‧um

    Noun

    delirium n (plural deliria or deliriums, diminutive deliriumpje n)

    1. delirium

    Synonyms

    Descendants

    • → Indonesian: delirium

    Finnish

    Etymology

    From Latin dēlīrium.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈdeli(ː)rium/, [ˈde̞li(ː)ˌrium]
    • Rhymes: -ium
    • Syllabification(key): de‧li‧ri‧um
    • Hyphenation(key): de‧li‧ri‧um

    Noun

    delirium

    1. (medicine) delirium (temporary mental state of confusion, disorientation and anxiety)
      Synonyms: sekavuus, houretila

    Usage notes

    • This term is chiefly used by the medical profession.

    Declension

    Inflection of delirium (Kotus type 5/risti, no gradation)
    nominative delirium deliriumit
    genitive deliriumin deliriumien
    partitive deliriumia deliriumeja
    illative deliriumiin deliriumeihin
    singular plural
    nominative delirium deliriumit
    accusative nom. delirium deliriumit
    gen. deliriumin
    genitive deliriumin deliriumien
    partitive deliriumia deliriumeja
    inessive deliriumissa deliriumeissa
    elative deliriumista deliriumeista
    illative deliriumiin deliriumeihin
    adessive deliriumilla deliriumeilla
    ablative deliriumilta deliriumeilta
    allative deliriumille deliriumeille
    essive deliriumina deliriumeina
    translative deliriumiksi deliriumeiksi
    abessive deliriumitta deliriumeitta
    instructive — deliriumein
    comitative See the possessive forms below.
    Possessive forms of delirium (Kotus type 5/risti, no gradation)
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative deliriumini deliriumini
    accusative nom. deliriumini deliriumini
    gen. deliriumini
    genitive deliriumini deliriumieni
    partitive deliriumiani deliriumejani
    inessive deliriumissani deliriumeissani
    elative deliriumistani deliriumeistani
    illative deliriumiini deliriumeihini
    adessive deliriumillani deliriumeillani
    ablative deliriumiltani deliriumeiltani
    allative deliriumilleni deliriumeilleni
    essive deliriuminani deliriumeinani
    translative deliriumikseni deliriumeikseni
    abessive deliriumittani deliriumeittani
    instructive — —
    comitative — deliriumeineni
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative deliriumisi deliriumisi
    accusative nom. deliriumisi deliriumisi
    gen. deliriumisi
    genitive deliriumisi deliriumiesi
    partitive deliriumiasi deliriumejasi
    inessive deliriumissasi deliriumeissasi
    elative deliriumistasi deliriumeistasi
    illative deliriumiisi deliriumeihisi
    adessive deliriumillasi deliriumeillasi
    ablative deliriumiltasi deliriumeiltasi
    allative deliriumillesi deliriumeillesi
    essive deliriuminasi deliriumeinasi
    translative deliriumiksesi deliriumeiksesi
    abessive deliriumittasi deliriumeittasi
    instructive — —
    comitative — deliriumeinesi
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative deliriumimme deliriumimme
    accusative nom. deliriumimme deliriumimme
    gen. deliriumimme
    genitive deliriumimme deliriumiemme
    partitive deliriumiamme deliriumejamme
    inessive deliriumissamme deliriumeissamme
    elative deliriumistamme deliriumeistamme
    illative deliriumiimme deliriumeihimme
    adessive deliriumillamme deliriumeillamme
    ablative deliriumiltamme deliriumeiltamme
    allative deliriumillemme deliriumeillemme
    essive deliriuminamme deliriumeinamme
    translative deliriumiksemme deliriumeiksemme
    abessive deliriumittamme deliriumeittamme
    instructive — —
    comitative — deliriumeinemme
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative deliriuminne deliriuminne
    accusative nom. deliriuminne deliriuminne
    gen. deliriuminne
    genitive deliriuminne deliriumienne
    partitive deliriumianne deliriumejanne
    inessive deliriumissanne deliriumeissanne
    elative deliriumistanne deliriumeistanne
    illative deliriumiinne deliriumeihinne
    adessive deliriumillanne deliriumeillanne
    ablative deliriumiltanne deliriumeiltanne
    allative deliriumillenne deliriumeillenne
    essive deliriuminanne deliriumeinanne
    translative deliriumiksenne deliriumeiksenne
    abessive deliriumittanne deliriumeittanne
    instructive — —
    comitative — deliriumeinenne
    third-person possessor
    singular plural
    nominative deliriuminsa deliriuminsa
    accusative nom. deliriuminsa deliriuminsa
    gen. deliriuminsa
    genitive deliriuminsa deliriumiensa
    partitive deliriumiaan
    deliriumiansa
    deliriumejaan
    deliriumejansa
    inessive deliriumissaan
    deliriumissansa
    deliriumeissaan
    deliriumeissansa
    elative deliriumistaan
    deliriumistansa
    deliriumeistaan
    deliriumeistansa
    illative deliriumiinsa deliriumeihinsa
    adessive deliriumillaan
    deliriumillansa
    deliriumeillaan
    deliriumeillansa
    ablative deliriumiltaan
    deliriumiltansa
    deliriumeiltaan
    deliriumeiltansa
    allative deliriumilleen
    deliriumillensa
    deliriumeilleen
    deliriumeillensa
    essive deliriuminaan
    deliriuminansa
    deliriumeinaan
    deliriumeinansa
    translative deliriumikseen
    deliriumiksensa
    deliriumeikseen
    deliriumeiksensa
    abessive deliriumittaan
    deliriumittansa
    deliriumeittaan
    deliriumeittansa
    instructive — —
    comitative — deliriumeineen
    deliriumeinensa

    Further reading

    Indonesian

    Etymology

    Borrowed from Dutch delirium, from Latin dēlīrium.

    Pronunciation

    • IPA(key): /de.li.ˈri.ʊm/
    • Rhymes: -ʊm
    • Hyphenation: de‧li‧ri‧um

    Noun

    delirium (plural delirium-delirium)

    1. (psychiatry) delirium

    Derived terms

    Further reading

    Latin

    Etymology

      From dēlīrō (“to deviate from a straight track; to be crazy or deranged”) + -ium (nominal suffix).

      Pronunciation

      Noun

      dēlīrium n (genitive dēlīriī or dēlīrī); second declension

      1. (medicine) Delirium, madness, frenzy.
        Synonyms: dēlīrātiō, dēlīritās
        • c. 47 C.E., Aulus Cornelius Celsus, De Medicina, 2.7.28:
          […] aut quī febre aequē nōn quiēscente simul et dēlīrio et spīrandī difficultāte vexātur […]
          […] or when, likewise without the fever subsiding, he is distressed at once by delirium and difficulty in breathing […]

      Inflection

      Second-declension noun (neuter).

      1Found in older Latin (until the Augustan Age).

      Descendants

      References

      Norwegian Bokmål

      Etymology

      From Latin dēlīrium.

      Noun

      delirium n (definite singular deliriet, indefinite plural delirier, definite plural deliria or deliriene)

      1. a delirium

      References

      Norwegian Nynorsk

      Etymology

      From Latin dēlīrium.

      Noun

      delirium n (definite singular deliriet, indefinite plural delirium, definite plural deliria)

      1. a delirium

      References

      Polish

      Etymology

        Learned borrowing from Latin dēlīrium.

        Pronunciation

        • IPA(key): /dɛˈli.rjum/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -irjum
        • Syllabification: de‧li‧rium

        Noun

        delirium n

        1. (pathology) delirium (mental state of confusion)
          Synonym: majaczenie

        Declension

        Declension of delirium
        singular plural
        nominative delirium deliria
        genitive delirium deliriów
        dative delirium deliriom
        accusative delirium deliria
        instrumental delirium deliriami
        locative delirium deliriach
        vocative delirium deliria

        Derived terms

        adjective
        • deliryczny
        verb
        • delirować

        Further reading

        • “delirium”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “delirium”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)

        Swedish

        Etymology

        Borrowed from Latin dēlīrium.

        Noun

        delirium n

        1. delirium
          Synonym: (colloquial) dille

        Declension