delinquentia

Interlingua

Noun

delinquentia (plural delinquentias)

  1. delinquency

Latin

Etymology 1

    From dēlinquēns (“transgressing; offending”) + -ia (abstract noun-forming suffix).

    Pronunciation 1

    Participle

    dēlinquentia

    1. nominative/accusative/vocative neuter plural of dēlinquēns
    Noun

    dēlinquentia f (genitive dēlinquentiae); first declension

    1. (Late Latin) misdeed; offense; transgression
      Synonyms: dēlīctum, peccātum, scelus, crīmen, vitium, noxa, facinus, iniūria, error, culpa, malum, commissum, maleficium
      Antonyms: bonum, rēctum, virtūs
    Declension

    First-declension noun.

    Descendants
    • → Catalan: delinqüència
    • → English: delinquency
    • → French: délinquance
    • → Galician: delincuencia
    • → German: Delinquenz
    • → Italian: delinquenza
    • → Portuguese: delinquência
    • → Sicilian: dilinquenzia
    • → Spanish: delincuencia

    Pronunciation 2

    Noun

    dēlinquentiā

    1. ablative singular of dēlinquentia
    References

    Etymology 2

    From dēlinquēns.

    Pronunciation

    Participle

    dēlinquentia

    1. nominative/accusative/vocative neuter plural of dēlinquēns