dekownik

Polish

Etymology

    From dekować się + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɛˈkɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: de‧kow‧nik

    Noun

    dekownik m pers

    1. (colloquial, derogatory) dodger, goldbrick, scrimshanker, shirker, skulker
      Synonym: obibok
      1. (derogatory, military) draft dodger
        Synonym: uchylant

    Declension

    Declension of dekownik
    singular plural
    nominative dekownik dekownicy, dekowniki1
    genitive dekownika dekowników
    dative dekownikowi dekownikom
    accusative dekownika dekowników
    instrumental dekownikiem dekownikami
    locative dekowniku dekownikach
    vocative dekowniku dekownicy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “dekownik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dekownik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • dekownik in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego