deklasacja

See also: deklasacją

Polish

Alternative forms

Etymology

    From French déclasser + Polish -cja.[1][2] First attested in 1900.[3] Compare Silesian deklasacyjŏ.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dɛ.klaˈsa.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: de‧kla‧sa‧cja

    Noun

    deklasacja f

    1. (literary) declassing (act of bringing down in class or social standing of)
    2. (sports) relegation, declassing
      Synonyms: degradacja, spadek
      Antonym: awans

    Declension

    Declension of deklasacja
    singular
    nominative deklasacja
    genitive deklasacji
    dative deklasacji
    accusative deklasację
    instrumental deklasacją
    locative deklasacji
    vocative deklasacjo
    verbs

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “deklasacja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “deklasacja”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
    3. ^ Karol Kolischer (1900), Organizacya kredytu w Galicyi (in Polish), page 138

    Further reading

    • “deklasacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “deklasacja”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)
    • deklasacja in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego