decreti

Catalan

Verb

decreti

  1. inflection of decretar:
    1. first/third-person singular present subjunctive
    2. third-person singular imperative

Italian

Etymology 1

Pronunciation

  • IPA(key): /deˈkre.ti/, /deˈkrɛ.ti/[1]
  • Rhymes: -eti, -ɛti
  • Hyphenation: de‧cré‧ti, de‧crè‧ti

Noun

decreti m

  1. plural of decreto

Etymology 2

Pronunciation

  • IPA(key): /deˈkre.ti/, /deˈkrɛ.ti/[1]
  • Rhymes: -eti, -ɛti
  • Hyphenation: de‧cré‧ti, de‧crè‧ti

Verb

decreti

  1. inflection of decretare:
    1. second-person singular present indicative
    2. third-person singular imperative
    3. first/second/third-person singular present subjunctive

Etymology 3

Pronunciation

  • IPA(key): /deˈkrɛ.ti/[1]
  • Rhymes: -ɛti
  • Hyphenation: de‧crè‧ti

Adjective

decreti

  1. (archaic) masculine plural of decreto

References

  1. ↑ 1.0 1.1 1.2 “decreto” in Luciano Canepari, Dizionario di Pronuncia Italiana (DiPI)

Anagrams

Latin

Noun

dēcrētī

  1. genitive singular of dēcrētum