decorticare

Italian

Etymology

    Learned borrowing from Latin dēcorticāre.

    Verb

    decorticàre (first-person singular present decòrtico, first-person singular past historic decorticài, past participle decorticàto, auxiliary avére)

    1. (transitive) to debark, to decorticate, to remove the bark from (a plant, a tree)
      Synonym: scortecciare
    2. (transitive) to hull (beans, flax or cotton seeds, etc.) industrially
    3. (transitive) to remove the rind from (a piece of meat)
    4. (transitive) to skin (a fur-bearing animal)
    5. (transitive) to strip the topsoil of (a large area of ground) (especially for pollution remediation purposes)

    Conjugation

    Further reading

    • “decorticare”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

    Anagrams

    Latin

    Verb

    dēcorticāre

    1. inflection of dēcorticō:
      1. present active infinitive
      2. second-person singular present passive imperative/indicative

    Romanian

    Etymology

      From decortica + -re.

      Noun

      decorticare f (plural decorticări)

      1. decortication

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative decorticare decorticarea decorticări decorticările
      genitive-dative decorticări decorticării decorticări decorticărilor
      vocative decorticare, decorticareo decorticărilor

      Spanish

      Verb

      decorticare

      1. first/third-person singular future subjunctive of decorticar