decoloraturus

Latin

Etymology

Future active participle of dēcolōrō.

Participle

dēcolōrātūrus (feminine dēcolōrātūra, neuter dēcolōrātūrum); first/second-declension participle

  1. about to discolour

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative dēcolōrātūrus dēcolōrātūra dēcolōrātūrum dēcolōrātūrī dēcolōrātūrae dēcolōrātūra
genitive dēcolōrātūrī dēcolōrātūrae dēcolōrātūrī dēcolōrātūrōrum dēcolōrātūrārum dēcolōrātūrōrum
dative dēcolōrātūrō dēcolōrātūrae dēcolōrātūrō dēcolōrātūrīs
accusative dēcolōrātūrum dēcolōrātūram dēcolōrātūrum dēcolōrātūrōs dēcolōrātūrās dēcolōrātūra
ablative dēcolōrātūrō dēcolōrātūrā dēcolōrātūrō dēcolōrātūrīs
vocative dēcolōrātūre dēcolōrātūra dēcolōrātūrum dēcolōrātūrī dēcolōrātūrae dēcolōrātūra
Categories:
  • Latin non-lemma forms
  • Latin participles
  • Latin future active participles
  • Latin first and second declension participles
Hidden categories:
  • Pages with entries
  • Pages with 1 entry
This page is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.