decisivus

Latin

Etymology

    From dēcīdō + -īvus.

    Pronunciation

    Adjective

    dēcīsīvus (feminine dēcīsīva, neuter dēcīsīvum); first/second-declension adjective

    1. (Medieval Latin) decisive, conclusive

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative dēcīsīvus dēcīsīva dēcīsīvum dēcīsīvī dēcīsīvae dēcīsīva
    genitive dēcīsīvī dēcīsīvae dēcīsīvī dēcīsīvōrum dēcīsīvārum dēcīsīvōrum
    dative dēcīsīvō dēcīsīvae dēcīsīvō dēcīsīvīs
    accusative dēcīsīvum dēcīsīvam dēcīsīvum dēcīsīvōs dēcīsīvās dēcīsīva
    ablative dēcīsīvō dēcīsīvā dēcīsīvō dēcīsīvīs
    vocative dēcīsīve dēcīsīva dēcīsīvum dēcīsīvī dēcīsīvae dēcīsīva

    Descendants

    • → English: decisive
    • → French: décisif
    • → German: dezisiv
    • → Italian: decisivo
    • → Portuguese: decisivo
    • → Spanish: decisivo

    References